Sinds vandaag is het zover. Ik ben het punt voorbij. The point of no return.
Vanmiddag na m'n werk even bij de woningbouwvereniging langs om de huur op te zeggen. Een klein ding, maar eigenlijk toch ook wel groter dan ik dacht. Toen ik thuis kwam bleek het toch iets emotioneler te zijn dan verwacht. Nee geen tranen ofzo, maar wel het gevoel dat het Oud Ambacht niet echt thuis meer is. Gelukkig mag ik er nog wel wonen tot eind december :-).
En zo komen we stapje voor stapje verder.
Vandaag email gekregen dat het mogelijk is dat Pirjo haar stage hier in Nederland komt doen. Nu hangt het alleen nog van school af of het inderdaad mogelijk is. Hopen er binnenkort uitslag over te krijgen, het zou betekenen dat we 1 keer minder van elkaar afscheid hoeven te nemen :-). Dat zou betekenen dat we 14 november samen naar Finland vliegen voor 1 weekje vakantie om vervolgens nog een week of 4 zonder elkaar te moeten, wat beter is dan 2 keer 4 weken op afstand. Nu maar hopen dat het geregeld kan worden. Nu eerst nog 8 dagen wachten om weer bij elkaar te zijn:-):-):-).
Zit vanavond op te passen bij Lars & Jesse, makkelijke kids, slapen de hele avond door.
Waarschijnlijk vindt Chantal wel weer spelfouten, die de spellingscontrole niet vindt en die lever ik er deze keer gratis bij;-)
