Een beetje een lange blog, maar je hebt dan ook een tijdje geen blog van mij gelezen;-)

Het is al weer een tijdje geleden dat mijn blog is bijgewerkt. En omdat het leven wel doorgaat, is er natuurlijk weer vanalles gebeurt. Het zal daardoor misschien een beetje langere blog worden dan normaal. Ik weet ook dat ik hiermee het risico loop dat niet iedereen tot het einde gaat doorlezen. Maar laat ik de gok toch maar wagen. Om te beginnen hebben we natuurlijk 14 februari gehad. Een bijzondere dag, niet een dag zoals elke andere, maar een dag waarbij we toch wel even stil mogen staan. Op 14 februari was het hier namelijk "laatste schooldag" voor 1 bepaald niveau opleiding. Erg leuk om dat hier te zien. De studenten worden op vrachtwagens rondgereden. Maar wat nog veel leuker is, is dat deze studenten met snoepgoed strooien. Dit is dus het resultaat van een laatste schooldag hier:

En wij hebben natuurlijk ons best goed gedaan, zodat op deze foto alleen de bovenste laag te zien is en daaronder nog veel meer zit :-). Wel wordt je op zo'n dag ook met zeer vervelende dingen geconfronteerd. Zeer onaardige mensen, net achter ons stond een vader met een zoontje. Erg leuk voor zo'n kind om anderen met snoep te zien gooien, en zo je zakken te vullen. Is het niet dat het jongetje zo een aardige vader heeft die hem de snoepjes niet laat oprapen. Je ziet dat hij snoepjes ziet liggen, hij kijkt naar vader en vervolgens moet hij snoepjes op straat laten liggen. Erg aardig dat deze vader aan onze snoepvoorraad denkt, maar ik had het zeker niet erg gevonden om het met jongere kinderen te moeten delen.

Een dag later naar Kid's Action geweest. Een vrijdagavond georganiseerd door 2 verschillende kerken hier (gebeurt trouwens in heel Finland) voor kinderen 7 t/m 12 jaar. Iedereen neemt iets mee in te eten (geen snoepjes) en zo een gezamenlijke maaltijd te hebben. Leuk is natuurlijk dat dit een maaltijd is van chips e.d. Er is eerst een programma, vervolgens spelletjes & eten en dan weer een gedeelte programma. Erg leuk om te zien hoe de kinderen, meesten buitenkerkelijk, hier een geweldige avond hebben. Een voorbeeld hiervan is 1 van de kinderen die werd gebeld door haar moeder. Op het moment dat zij bij 1 van de spelletjes staat gaat haar telefoon en neemt ze die vrolijk op. Maar na een paar tellen verandert haar hele gezicht, en verschijnen er tranen in haar ogen. Haar gezicht is gelijk aan iemand die hoort dat er net iemand is overleden. En ze moet erg huilen. Blijkt dat haar moeder belde dat ze thuis moest komen. Ze vond het zo erg dat ze nu al naar huist moest dat ze bijna ontroostbaar is. Dus 2 dagen achter elkaar geconfronteerd met hoe vervelend ouders kunnen zijn en ik besef hoe ik het met mijn ouders getroffen heb.

Ook zijn we wezen schaatsen op natuurijs. Dit keer niet op een klein ijsbaantje zoals de vorige keer. Dit keer zijn we in Jyväskylä op een groot meer wezen schaatsen (voor Lourens vast een bekend meer;-)) op dit meer is een grote ijsbaan gemaakt, wel iets anders dan een ijsbaan in Nederland. Bochtje naar links , bochtje naar rechts, stuk rechtdoor, bochtje rechts, enz. Hierdoor lijkt het toch meer alsof je gewoon op een sloot aan het schaatsen bent en niet zozeer een meer. Wel was het ijs niet van heel goede kwaliteit doordat het gedooit en weer gevroren heeft.

Afgelopen week bezig geweest met de voorraad houtsnippers voor de centrale verwarming hier. Kleine boompjes uit het bos versnippert. Op de manier zoals deze foto's laten zien. Een ochtend met z'n drieën bezig geweest en nu kunnen we weer ongeveer 4 maanden genieten van de verwarming en warm water. Erg leuk om op deze manier hier iets anders dan normaal te doen en het weer was heerlijk om zo buiten bezig te zijn. Ik weet niet of die bruine kleur nou kwam door het stof van de houtsnippers of door de zon. Dit is dan de stapel waar we zo'n 4 maanden mee vooruit kunnen.

Vandaag koffie gedronken en worst gegeten in ons eigen bos. De rit erheen was al een belevenis op zich. De weg ernaartoe was niet echt sneeuwvrij gemaakt, heeft weinig zin, omdat er alleen bos aan dit stuk weg zit. Met de tracktor zou het geen probleem zijn geweest om door de sneeuw te rijden. Met een Opel Corsa lukt het niet echt. Dus gelukkig hadden we die thuis laten staan. En waren we met de 4 wiel aangedreven pick-up en ook deze had her en der wat moeite om vooruit te komen. Gek genoeg had hij geen enkel probleem met opzij. Dus uitstappen en sneeuw wegscheppen. Ook erg leuk om te zien hoe de een, die sneeuw gewend is, erg angstig reageert als er een sloot iets dichterbij komt, en de anderen heel rustig blijven zitten alsof er niets aan de hand is. Na een tijdje rijden, vooruit, achteruit, vooruit, achteruit, uitstappen en sneeuwscheppen, vooruit rijden, achteruit, vooruit, sneeuwscheppen, vooruit, enz. dan toch bij het bos gekomen en daar op deze manier worst en koffie klaargemaakt:

Lastig is soms om de worst op de stok te houden, maar ook de combinatie worst, mosterd en zand is niet verkeerd om te eten.

Dat is zo ongeveer een beetje wat we de laatste tijd gedaan hebben. Je hebt dus toch niet halverwege opgegeven met lezen en hebt doorgelezen tot het einde. Ik zal proberen mijn volgende blog weer iets sneller te schrijven zodat die iets korter, en daardoor waarschijnlijk prettiger is om te lezen. Ik zal zo weer verder met het voorbereiden van mijn eerste echte preek, die ik hier binnenkort in de gemeente mag houden.

Weer een weekje in een notendop

Weer tijd voor een update van het wel en wee hier in Finland.

Afgelopen zaterdag naar de bioscoop geweest. Was een leuke film 'Juno' een beetje een feel-good movie, tienerfilm, leuke film, met wel hele leuke muziek. Wel lastig om een film uit te zoeken. De informatie is in het Fins, dus nog onbegrijpelijk. En er draaide ook een Spaanse film, maar dat stond er niet bij vermeld. Dus dat is lastig voor mij om te volgen, dus gelukkig wist Pirjo dat het een Spaanse film was. En de Finse films zijn nog wel makkelijk te herkennen doordat de namen van de acteurs dan nogal Fins klinken.

Na de film uit eten geweest. Leuk restaurantje en niet erg duur. Was wel een beetje druk, dus we konden wel een half uurtje tot drie kwartier moeten wachten op ons eten. Maar dat is niet erg als je wel tijd hebt. Maar als het dan anderhalf uur wordt is het wel een beetje lang. Onze serveerster hebben we de rest van de avond ook niet meer gezien in ons gedeelte van het restaurant. Klein foutje, maar daardoor wel gratis drankjes gehad die avond. Had Pirjo nou maar iets duurders genomen dan water;-).

Zondag zijn we wezen schaatsen met de zondagschool. Een vast gebruik de laatste zondag voor de vastentijd. Voor de oudere kinderen is het wel interessant dat die Nederlander erbij is. En ik had voor hun nogal gekke schaatsen aan. Was leuk om weer eens te schaatsen terwijl er sneeuw in je gezicht valt. Is anders dan in een Thialf waar je bijna in een korte broek kunt schaatsen.

Ook heeft Pirjo onze mannelijke truck geprobeerd toe te passen. Gewoon net doen of je luistert, zo nu en dan uhuh en jaja zeggen, en niemand die iets doorheeft. Maar je valt wel door de mand als je op vragen waar een specifieker antwoord nodig is uhuh gaat zeggen:-). Maar toch leuk geprobeerd.

Gisteren is mijn technische kant naar boven komen drijven. Heb de verwarming van de auto gerepareerd. Nee niet de binnen verwarming, maar de verwarming voor de motor. Was gewoon een stekkertje ergens insteken en een paar schroefjes vastdraaien, maar toch. De verwarming werkt weer.

En nu ons maar weer gaan klaarmaken om weer lekker te gaan langlaufen...

...

Al weer februari

Weer een weekje verder. De tijd gaat snel. De nodige beweging weer gehad, vorige week naar vrienden geweest en met z'n vieren wezen langlaufen. Vooral heuvel af is erg leuk. Zeker als de helft van ons niet nog een keer wil en de andere, 'stoerdere' (of misschien de meest speelse helft;-)) helft er geen genoeg van kan krijgen.

Ook is het nu rond met mijn sofinummer, en hoop ik snel aan het werk te kunnen. Gisteren nog bij Kela geweest, dus hopelijk is mijn verzekering nu ook snel rond. Er begint nu echt schot in te komen. Maandag nog met Pirjo mee geweest naar Jyväskylä. Terwijl Pirjo op school zat een beetje weer door de stad gedwaald. Probeert iemand 2 euro van mij te krijgen. Althans dat denk ik, de 2 was het enige wat hij in het Engels zei, dus misschien wilde hij me ook wel 2 euro geven, maar dan heb ik ze niet gekregen omdat ik hem niet begreep;-)

Afgelopen week heeft het hier weer een beetje gesneeuwd. En voor vandaag verwachten ze storm, zag vanochtend in het nieuws beelden van Zweden waar de storm als was, hoge golven, en chaos in het verkeer. Als wij de storm hier krijgen gaat de sneeuw horizontaal in plaats van vertikaal. Dus net maar even met het kompas gekeken van welke kant de storm komt, en onze deur zit gelukkig aan de goede kant:-)

Kwam de afgelopen week onderstaande tegen in de winkel. Heb gelijk maar een foto gemaakt, lijkt mij nogal een kwalijke typefout.

Volgens mij is iedereen nu weer redelijk op de hoogte van hier, en mocht iemand nog met dringende vragen zitten hoor ik dat wel;-)