Idols

Nadat ik zelf bijna kans had gemaakt om de 'kid-action-joulu-idol' te worden (helaas werd ik 2e, behoorlijk verwonderlijk met mijn zangkwaliteit;-)), kan natuurlijk ik er natuurlijk nu niet omheen dat we toch een FRIESE idols-winnaar hebben hier in Finland:-).
Toen gisteravond de Idols-finale hier op tv was, reageerde ineens de enige niet-fries hier in de kamer erg spontaan op de Friese vlag die bij Idols in beeld kwam. En om ongeveer kwart voor elf was dan het grote nieuws dat Koop Arponen Idols gewonnen heeft. Koop heeft een Friese moeder. En vandaag staat het dan ook in de Nederlandse kranten, door de Nederlandse afkomst van Koop (de favoriet van Pirjo trouwens:-)). Voor het artikel uit de Leeuwarder Courant, hier even kliken (Ik weet niet hoe lang deze link blijft werken).

Foto

Nog even een kort berichtje op mijn blog. Nu ik een foto op www.praatmarfrysk.nl geplaatst heb moet iedereen natuurlijk nog wel even stemmen ;-)

Inclusief informatie over de Finse cultuur

Het is alweer bijna 2 maanden sinds deze blog is bijgewerkt. Tijd gaat snel. En ons internet niet, wat het dus soms vervelend maakt om een site te laden. Waardoor het soms toch wat langer duurt voordat ik mijn blog bijwerk. Er wordt hier in de politiek gesproken over de snelheid van internet op het platteland. Dus hopelijk wordt het hier snel sneller.

De taalstudie gaat prima, ik loop voor op de klas:-). Gisteren heb ik, omdat de lerares dat niet echt kon:-s maar even een lesje Finse grammatica gegeven :-). Ik heb ondertussen daar maar besloten dat ik in mijn eigen tempo doorga, en niet op de klas of lerares blijf wachten. Ik wil de taal zo snel mogelijk leren. En als de rest die behoefte niet zo heel erg heeft, ga ik niet op hun wachten:-).

Voor deze taalstudie heb ik een week stage moeten lopen. Ik heb dat hier in onze pinkstergemeente kunnen doen. Erg leuk om daar de mogelijkheid voor te krijgen. En onze voorganger was er ook erg blij mee. In januari/februari moet ik nog eens 4 weken stage lopen. Die kan ik weer bij ons in de gemeente doen. Zodat zowel de gemeente als ik er voordeel van hebben.

Hoewel de Finse cultuur ook onderdeel is van deze studie heb ik mij daar zelf ook al op andere manieren de nodige kennis van opgedaan. Onderandere de borrelavond van de Nederlandse vereniging in Finland heeft daar goed bij geholpen;-). Deze betreffende vrijdagavond hebben wij als Nederlanders elkaar ontmoet in een café in Jyväskylä. Niet de grootste opkomst, maar toch leuk om daar met 4 Nederlanders en 1 Finse (die behoorlijk goed Nederlands spreekt) bij elkaar te komen. En een avondje Nederlands te spreken, en ervaringen uit te wisselen. Maar bovenal gezellig Nederlands:-). Voor half 8 's avonds zagen wij de eerste Fin in het café onderuitgaan. Voor half 9 hadden we de eerste, voor ons onbekende, Fin al bij ons aan tafel zitten (een beetje stabiel staan ging niet echt meer, dus kwam hij er maar bij zitten). Niet erg natuurlijk, maar Nederlands begreep hij niet, en wij begrepen geen Fins (en ook onze Nederlandssprekende Finse heeft haar voorgedaan alsof ze geen Fins sprak;-)). Dus we hebben iets bij elkaar langs gesproken. Hij in Fins tegen ons en wij in het Nederlands terug. Hij druk gebarend met een glas in de hand, en heeft dus ook niet lang geduurd of zijn drankvoorraad belande, geheel onbedoeld, op mijn kleding. Voor hem was dat niet het grootste probleem omdat zijn voorraad natuurlijk zonder enkel probleem aangevuld kon worden. Nadat deze Finse man zijn oog liet vallen op een paar vrouwen in het café, die zelf liever hadden gehad dat dat niet gebeurd was, waren wij van hem verlost, en zaten zij met hem opgescheept. Het heeft echter niet lang geduurd of wij hadden de volgende man bij ons aan tafel staan die, toen hij merkte dat wij uit Nederland kwamen, zelf dol enthousiast vertelde dat hij uit Duitsland kwam. Helaas voor hem verraadde zijn drankgebruik hem, dat hij gewoon de volgende dronken Fin was die ons gezelschap kwam houden. Het enige Duits dat wij van hem hoorden was dan ook dat hij uit Duitsland kwam. Deze avond is voor mij de eerste kennismaking geweest met het Finse drinken. Toch was het een zeer geslaagde, gezellige avond.

Voor diegenen die geïnteresseerd zijn in ook dit stukje Finse cultuur heb ik hier een filmpje op m'n hyves gezet.

Ook hebben we nog familie op bezoek gehad. Iets wat natuurlijk altijd leuk is. We hebben het met Mem, Sita en Jan Peter een zeer goede tijd gehad. Leuke dingen gedaan. Maar het belangrijkste was toch om tijd met elkaar te hebben. En we hebben ons trouwfotoalbum gekregen. Het is echt heel mooi geworden. Dus als iemand nog een superfotograaf zoekt...;-). Wie dit album wil kijken is natuurlijk altijd welkom om dit te doen:-).

Weer even een update

Het is al weer even geleden dat ik mijn blog hier heb bijgewerkt.

Er is dan natuurlijk ook weer veel gebeurt, en dat is meteen ook de reden dat het even geduurt heeft.

Afgelopen zomer hebben wij hier in Finland familie en vrienden op bezoek gehad. Natuurlijk had dit tot gevolg dat het bijwerken van de blog even geduurt heeft, daarnaast hadden we een 'feestje' voor te bereiden, en zijn wij voor een paar weken naar Nederland geweest voor de trouwerij van Gert Jan en Rilana. Dit alles heeft ervoor gezorgd dat het bijwerken van de blog even is blijven liggen.

Op 11 augustus ben ik eindelijk begonnen met een taalstudie. Dit houdt in dat ik nu fulltime student ben. Prettig om nu op deze manier met de taal bezig te zijn.

Eind augustus zijn wij voor 2 weken naar Nederland gevlogen. Wij hebben een goede tijd gehad, op een geweldig logeeradres verbleven. Veel vrienden gezien. En natuurlijk ook veel vrienden helaas niet gezien. Wij hebben een beetje vakantie gehad. En de trouwerij en vijgezellenfeest van Gert Jan en Rilana. Helaas komt dan aan die 2 weken heel snel een einde. En is het einde van de vakantie realiteit en dan gelijk in Finland weer naar school.

Maar waar waarschijnlijk de meesten het meest nieuwsgierig naar zijn is natuurlijk de tweede augustus.

Wij hebben een geweldige dag gehad. De spanning viel gelukkig de hele dag mee. Het weer was perfect. 's Ochtends eerst samen met Gert Jan een leuk autootje op gehaald:

Om vervolgens via de kapper naar huis te rijden om ook Pirjo mee te nemen. Pirjo had ook haar uiterste best gedaan om er leuk uit te zien. Iets wat zeker heel goed gelukt is. (De foto's staan wel bij hyves). Daarna na een geweldige plek hier in de buurt gereden om daar foto's te maken. Dit ging gelukkig op een heelijk ontspannende manier, wat zeker ook te maken heeft gehad met onze fotografe. En een toevallige voorbijgangster heeft haar hond aan ons afgestaan voor de foto. Hierna gelijk doorgereden naar de kerk. Waar onze dienst zeker een zeer persoonlijke tint gekregen heeft door dat Johan, hier zorg voor heeft gedragen. Na deze dienst zijn we doorgegaan naar een oud dominees huis. Een mooi, oud gebouw, met uitzicht aan drie kanten op het meer. Hier hebben we een heerlijke maaltijd gehad, en heeft hebben de familie en vrienden de mogelijkheid gehad om alle verhalen uit de 'oude doos' te halen die wij daar zelf liever in hadden laten zitten.

Hopelijk is iedereen nu weer een beetje op de hoogte en zo niet dan hoor ik het wel ;-)

Diverse Kampienschappen

Eigenlijk weer hoog tijd om mijn blog bij te werken. De laatste tijd blijft dat door andere 'drukte' er wel een beetje bij. Gelukkig is het aftellen begonnen. Nog een paar weken knutselen en dan is het over.

Ik had een leuk filmpje gemaakt met mijn camera, maar ik kan hem hier niet echt plaatsen dus dan maar met een link: Dus door hier te klikken komt het filmpje. als het goed is moet hij op deze manier te bekijken zijn. Ik heb hem een paar weken terug opgenomen om ongeveer 1 uur 's nachts. Zo is ongeveer een beetje te zien hoe het hier 's nachts lijkt. Hoewel het filmpje nog wel iets donker lijkt.

Verder hebben wij weer meegeholpen met een kinderkamp. Dit keer niet in Roemenie maar hebben we het lekker dicht bij huis gehouden, ongeveer 10 minuten van ons huis. Waar ik als interessante buitenlander natuurlijk alle aandacht kreeg en in 4 dagen meer gesport (gevoetbald) heb dan in mijn hele leven hiervoor ;-).

Mocht iemand zich nog vervelen, misschien zit hier nog iets tussen. Via de FIN-E-Zine (de nieuwsbrief van de Finlandsite, http://www.finlandsite.nl/) werd ik hier weer aan herinnerd, misschien zit er nog iets leuks voor iemand tussen:

WK vrouwendragen

Op 5 juli 2008 wordt voor de 13e keer het Wereldkampioenschap ‘vrouwendragen’ georganiseerd. Het evenement vindt plaats in de stad Sonkajärvi, 200 km ten noorden van Helsinki. Deelnemers moeten een parcours van 253 meter afleggen over zand, gras en asfalt en moeten daarbij twee hindernissen op het land en één hindernis in het water overwinnen. Dat allemaal met een vrouw op hun schouders, die minimaal 49 kilo weegt. Laat de drager haar vallen, krijgt het koppel 15 straf seconden erbij. De plaats ligt tussen de steden Kajaani en Kuopio, bestemmingen waar Finnair op vliegt. Nadere informatie op http://www.sonkajarvi.fi/.

WK bessenplukken

Op 6 september 2008 gaat het wereldkampioenschap bessenplukken van start. De doelstelling van dit WK is om in één uur tijd zo veel mogelijk bessen te plukken. Deelnemers kunnen in individueel of in teams van drie deelnemen aan de race. Dit bijzondere evenement wordt gehouden in Suomussalmi, een plaatsje in de centraal gelegen Finse provincie Oulu. Het wereldrecord staat momenteel op naam van een Thais team, zij plukten bijna 45 kilo bessen in één uur. Meer informatie op http://www.arctic-flavours.fi/.

Saunazitten

Op 8 en 9 augustus viert het wereldkampioenschap ‘saunazitten’ in Finland haar 10-jarig jubileum. Participanten uit 15 verschillende landen zullen aan het spektakel deelnemen. De sauna heeft een temperatuur van 110ºC, en elke 30 seconden wordt er ongeveer een halve liter water op de kachel gegooid. Uiteraard won verleden jaar zowel bij de mannen als bij de vrouwen een Fin: hij bleef 13 minuten en 6 seconden zitten, zij 10 minuten en 31 seconden. Deelname kost € 50, als bezoeker kost een dagkaart 10 euro. Voor meer informatie of deelname kan men mailen naar ossi.arvela@heinola.fi of surfen naar http://www.saunaheinola.fi/.

Moerasvoetballen

Een moeras, twee teams en een voetbal zijn de basis elementen voor de 11de editie van de wereldkampioenschappen moerasvoetballen in Hyrynsalmi. Deze stad in het noordoosten van Finland staat op 18 juli 2008 geheel in het teken van 250 tot 300 moerasvoetbalteams afkomstig uit onder andere Nederland, Engeland, Zweden, Rusland, Schotland and IJsland. Men speelt in een team van 5 voetballers en een keeper een wedstrijd van 25 minuten op een modderig moerasveld ter grootte van 60 bij 35 meter. Met uitzondering van de buitenspelregel gelden alle regels van een normale voetbalwedstrijd. Voor meer informatie of deelname surft men naar de website http://www.suopotkupallo.fi/.

Luchtgitaarspelen

In de stad Oulu – gelegen aan de Botnische Golf – wordt dit jaar voor de 13de keer het wereldkampioenschap luchtgitaarspelen georganiseerd: met een fictieve gitaar in je handen een bepaald nummer nadoen. Op 20, 21 en 22 augustus 2008 reizen deelnemers uit 17 verschillende landen naar Olou om een gooi te doen naar het wereldkampioenschap. De regels zijn simpel: in de eerste ronde moet men één minuut een gitaarklassieker spelen die gekozen is door de jury. In de tweede ronde wordt er een zelfgekozen lied gespeeld. Nederland heeft veel succes gehad tijdens de wereldkampioenschappen in Finland. Vanaf 2002 zat er drie opeenvolgende jaren een Nederlander in de top 5, in 2005 werd ons land kampioen. Deelname kost 20 euro. Luchtvaartmaatschappij Finnair vliegt vanaf Amsterdam via Helsinki naar Oulo. Inschrijven of meer informatie opvragen kan via de website http://www.airguitarworldchampionships.com/.

Mobiele telefoons werpen

Finland en mobiele telefoons zijn bijna synoniemen. Op zaterdag 30 augustus 2008 vindt in het oostelijk gelegen Savonlinna het WK mobiele telefoons gooien plaats. Daarbij hoeft men niet zijn eigen telefoon te gebruiken, maar zorgt de organisatie van het evenement voor officiële WK telefoons van allerlei verschillende soorten en types – inclusief batterij. De kampioenschappen zijn ingedeeld in vier categorieën: junioren, freestyle, traditioneel en team traditioneel. Verleden jaar gooide de wereldkampioen een telefoon over een lengte van iet meer dan 89 meter, maar het absolute record staat nog steeds op naam van de Fin Mikko Lampi: bijna 95 meter. Voor meer informatie of registratie surf naar de website www.savonlinnafestivals.com/en_index.htm.

Zelf heb ik nog gedacht om een paar te combineren zodat je vrouwwerpen krijgt en mobiele telefoon dragen;-)

Zelf ga ik mij nu maar weer voorbereiden op het WK vrouwdragen. Ik heb het dit jaar gemist maar als ik nu begin te trainen moet ik volgend jaar vast eerste worden ;-).

Zadelpijn en meer...

En dan alweer een paar weken verder. Wij zijn weer veilig vanuit het warme Nederland in Finland aangekomen. De nodige dingen zijn geregeld. Pak gekocht. Met de fotografe gesproken. Papieren geregeld, wat natuurlijk weer niet op de gemakkelijke manier kon gaan. Nadat wij bij de gemeente een uittreksel uit het basisregister hadden gehaald, zijn wij gelijk de ochtend erna naar Leeuwarden geweest om een apostille te halen. Wij zitten geduldig bij de rechtbank te wachten (wij wel geduldig en onspannen, de vrouw tegenover ons niet, zij mocht niet mee, en ze was nog wel zijn vrouw, etc,etc.) komt iemand ons vertellen dat de uitzendkracht op het gemeentehuis heeft getekend en niet de ambtenaar van de burggelijke stand. Gelukkig hebben ze het van de gemeente in combinatie met de rechtbank opgelost zodat ik nu dan de benodigde papieren opgestuurd heb gekregen.

Was heerlijk om even een weekje in Nederland te zijn. Lekker op de fiets. En dan wel een fiets met een hard zadel. Wat natuurlijk zadelpijn opleverde. Maar gelukkig hebben familie en vrienden ons daarvan verlost, wel in ruil voor badkuippijn. Maar heb me toch heerlijk een avondje cowboy gevoeld;-) Heel erg bedankt daarvoor, wij hebben er erg veel van genoten. En de foto's zullen waarschijnlijk tegen wil en dank nog wel eens boven water komen ;-).

Een weekje vliegt dan om. Een goede vlucht gehad terug naar Finland, maar het blijft toch vroeg vliegen.

Hier in Finland zijn de dagen nu echt lang, eigenlijk wordt het niet echt donker meer. Een beetje schemerig van 1 tot 2 uur ofzo, verder licht. en dan worden de dagen nog langer;-).

Op de weg naar ons huis toe is het asfalt verwijdert. Wij krijgen hier nu gelukkig een 'normale' zand/grindweg. Kunnen we eindelijk weer een beetje normaal daarlangs rijden. En voor iedereen die het soms moeilijk vindt om mij serieus te nemen, wij zijn hier echt blij mee:-).

De schoolvakantie is hier vandaag begonnen. Gisteren afsluiting gehad van zondagschool. Leuke spelletjes gedaan, en ik ben omgetoverd tot een mummie. Net op het moment dat ik in wc-papier gewikkeld ben komt er een van de oudsten binnen met het avondmaal. Ik denk dat ik deze keer niet snel zal vergeten, hoe tussen het papier door een stukje brood en wijn in mijn mond wordt gebracht.

Vandaag is het dan eindelijk zover, ik heb mijn eerste werkdag gehad. Tijdelijk werk dat wel. Bewust tijdelijk, omdat ik dan in augustus waarschijnlijk naar school kan gaan om mij op de taal te storten. Afgelopen vrijdag een gesprek gehad met school en ik maak een redelijke kans om toegelaten te worden, nu nog wachten tot augustus op de definitieve uitslag daarover.

De sauna zal nu wel bijna op temperatuur zijn, dus ik ga nog maar ff lekker zweten;-).

P.S. rakastan sinua

Dit wordt de laatste blog. Althans de laatste blog voor we weer 1 weekje in Nederland zijn;-) Na hier een paar heerlijke dagen te hebben gehad, is het weer een beetje kouder geworden. Geen winter, maar de korte broek kon de kast weer in. Met als gevolg dat ik hier, net als in Nederland, bij het veranderen van het weer gelijk verkouden ben :-( Gelukkig ben ik dat na ongeveer 2 dagen dit keer kwijt.

Afgelopen vrijdag naar de bioskoop geweest. P.S. rakastan sinua, oftewel P.S. I love you. Veel filmtitels worden hier vertaald naar het Fins. Wat het lastiger maakt om een film/dvd (uit) te zoeken. Maar deze titel was voor mij nog te herkennen. Zeker een goede film, maar wel moeten de fisherman's friends, zakdoekjes of schone sokken mee;-)

Naast de droge worst, DE-koffie, Lente, zijn we achter het volgende gekomen wat ik toch wel mis uit Nederland, en dat is, misschien wel gek, maar toch is het vreemd om op 4 mei geen 2 minuten stilte te hebben hier. Dus hebben wij onze eigen dodenherdenking hier maar gehad. Nadeel is dat wij een langzame internetverbinding hebben, dus geen beelden van de waalsdorpervlakte of van de dam. Alleen maar de 2 minuten stilte, maar toch onze eigen dodenherdenking.

Tot in Nederland

Eindelijk Lente

De winter is hier nu echt voorbij. De lente is aangebroken. Alleen in de schaduw liggen nog wat restjes sneeuw. De meren zijn nog niet helemaal ijsvrij, maar behoefte om in het koude water te zwemmen heb ik niet echt, dus dat is niet zo heel erg. De zon maakt de dagen heerlijk.
Eindelijk heb ik bericht gekregen van het arbeidsbureau, nu nog wachten op Kela, maar er komt schot in de zaak. Hopelijk duurt het niet lang meer voordat ik aan het werk kan.
De afgelopen weken zijn we hier op kraamvisite geweest bij vrienden. Een baby van net 1 maand oud. Natuurlijk gaat zo'n baby van arm tot arm, en net op het moment dat Pirjo haar op de arm heeft, vindt ze het nodig om te gaan huilen (niet Pirjo, maar de baby). Pirjo heeft hier 1 hele handige oplossing voor. En geeft de baby door aan mij. Iets wat meestal goed werkt, en ook deze keer. Het geluid van gehuil is over. Op nog een enkel snikje na is ze stil. Blijkt dat ze de luier vol heeft. En Pirjo vindt het nodig om voor te stellen dat ik deze wel even kan vervangen. Zeg ik dat ik dat niet doen kan, worden er natuurlijk de nodige grappen over gemaakt. Dus ik kan niet anders dan zeggen dat voor mij geen enkel probleem is, in de verwachting dat de gelukkige moeder dit uiteindelijk zelf wel zal doen. Deze echter vindt het idee dat ik dat ga doen wel grappig, en de vader heeft de videocamera al in de handen. Onder toeziend oog van de ouders, een bevriend echtpaar en Pirjo heb ik dus de luier vervangen :-).

Laatst weer een dagje meegeweest naar Jyväskylä, Pirjo op school en ik me vermaakt in de stad. Na school ontmoeten we elkaar in de stad, en als we daarna naar de auto teruglopen zit er opeens een eekhoorntje in de boom. Hij blijft lekker zitten totdat we iets te dichtbij komen en ineens een gek geluid maakt en richting de top schiet. Ben ik blij dat ik laatst toch even geremd had om zijn familie te redden;-).

Vanmorgen zijn we hier het bos in gegaan. zo'n drie en een half uur in het bos gelopen. Wat is de wereld toch mooi met zoveel natuur om je heen. Wij zijn nog geen kilometer van de auto waar ik probeer vriendschap te sluiten met 1 der dieren uit de Finse bossen. Op het laatste moment zie ik een zwart dier op het pad liggen. Waarschijnlijk schrikt hij van mij net zoals ik eerst van hem schrik. Vanuit de dierentuin is dit dier niet geheel onbekend voor mij, maar zo in de natuur heb ik ze niet echt eerder gezien. Als een echte Steve Irwin heb ik gelijk mijn fotocamera gepakt en volgende foto's gemaakt:

En ik geef toe dat hij op de foto groter lijkt dan in het echt. Niet dikker dan 1 vinger en niet langer dan 30 cm. Wie goed kijkt kan op de 2e foto de verhoudingen een beetje zien (even op de foto klikken voor een vergroting), de naalden van de bomen en het mos waar de slang in wegkuipt. Maar toch was het leuk om te zien. En was ik banger voor de honden die we later tegenkwamen dan voor dit dier. Toen ik hem voorstelde om vriendschap te sluiten maakte hij wel een minder vriendelijk geluid. Wat ik dan ook maar opgevat heb als een nee en toen zijn onze wegen gescheiden. Waarna wij nog heerlijk een paar uur in het bos hebben rond gelopen.

Niet te veel snoepen

Al mijn goede voornemens ten spijt, is het mij weer niet gelukt sneller mijn blog bij te werken. Iets wat te gemakkelijk blijft liggen. Ondertussen heb ik in elk geval bericht van het arbeidsbureau hier dat ik inderdaad volledig werkeloos ben, een stap in de goede richting. Oké ik moet dan nog bericht van Kela afwachten voordat ik hier helemaal in het systeem zit, en aan het werk kan. Maar het is toch iets.

Natuurlijk is er verder ook vanalles gebeurt. Afgelopen weekend zijn Pirjo en ik hier naar een reüniekamp geweest. Het was erg gezellig. Leuk was dat er een meisje van 3 jaar oud was, die toen ze hoorde dat ik geen Fins sprak maar wel Engels, met het enige Engels dat zij sprak naar mij toe kwam. Wel gek dat iemand op een willekeurige dag van het jaar "happy birthday" wenst maar wel erg leuk, en lief.

Een leuke verassing was dat er 'onverwacht' bezoek uit Nederland kwam. Pirjo heeft dit erg lang stil kunnen houden. Maar als ik op een gegeven moment erg vaak in 1 week gevraagd wordt wat ik graag uit Nederland hier zou willen hebben begin ik toch wel iets te vermoeden. Zeker als daarbij een grote schoonmaak gehouden moet worden, en ook de auto uitgezogen moet worden. Dit alles met vragen over Mem. En als ik dan ook nog een afspraak probeer te maken met de dominee hier, en er wordt gezegt dat ik die dag niet kan, en de komende dagen ook niet. Is dat wel een beetje gek. De smoes die later daarop volgde was erg leuk bedacht maar niet sterk. En dus maar tegen Pirjo gezegt wat ik dacht. En dat klopte. Dus de betreffende woensdag naar Tampere gereden om Mem en Sita van het vliegveld te halen. Een erg gezellige tijd gehad.

Dan heb ik op 1 april mijn eerste preek gehouden, was geen grap;-) Was leuk om te doen. Leuk ook om te zien hoe Pirjo nogal gespannen was en ik gewoon relaxed. Ging goed. En was leuk om te zien hoe enthousiast mensen reageerden.

Ik ben nu ook officieel lid van de plaatselijke pinkstergemeente hier.

Wij zijn naar een vrijetijds-beurs geweest. Niet zozeer dat we dat het ons aan eigen inzicht ontbreekt hoe onze vrije tijd in te vullen. Maar meer omdat er ook een soort van bruidbeurs bij was. Dit viel iets tegen, was niet erg veel. Maar was leuk om op die beurs te kijken. De modeshow viel iets tegen, en de bootjes waren een beetje aan de dure kant voor ons. Maar toch was het gezellig. Helaas hebben we het 'sky diven' niet gewonnen. Maar we hebben wel her en der van de snoepjes kunnen pakken:-) Wel vreemd om te zien hoe mensen de meest vage dingen doen. Aura's laten lezen en zo, gewoon gratis doen, en niet weten waar men zich voor open stelt. Erg leuk was het standje met een soort van puzzels (de ring loskrijgen, en dat soort dingen). Althans leuk voor mij, minder leuk voor Pirjo. De man achter de stand geeft mij 2 blokjes, en dat moet 1 piramide worden, erg makkelijk, dus binnen 3 tellen klaar. Daarna gaf hij een iets moeilijkere, een gebogen stuk metaal, met wat haken en ogen, en daar zat een ring omheen, en die moest eraf. En aangezien ik niet echt van opgeven hou, ben ik ongeveer 1 of 2 uur bezig geweest en toen heeft Pirjo toch maar gezegt dat ik die puzzel aan die aardige meneer achter het kraampje moest teruggeven:-(

De winter lijkt hier over, de laatste weken heeft het behoorlijk gedooid, zodat bijna alle sneeuw weg is, wat een troep geeft dat, gesmolten sneeuw op zandwegen. De sneeuw bijna weg, totdat het vanmorgen weer begon te sneeuwen, niet veel maar toch genoeg om er weer een laagje neer te leggen. Waarschijnlijk kan het nog even doorgaan op deze manier. De sneeuw smelt, en er komt weer een beetje, en smelt weer. De dagen worden wel snel langer hier. Nou ja, de tijd dan die het licht is, de dagen blijven gewoon 24 uur, maar het is langer licht. Heerlijk is dat.

Zo nu is iedereen weer een beetje op de hoogte. Tot een volgende keer maar weer.

En tot slot: niet te veel snoepen anders loop je kans op dit:

Een beetje een lange blog, maar je hebt dan ook een tijdje geen blog van mij gelezen;-)

Het is al weer een tijdje geleden dat mijn blog is bijgewerkt. En omdat het leven wel doorgaat, is er natuurlijk weer vanalles gebeurt. Het zal daardoor misschien een beetje langere blog worden dan normaal. Ik weet ook dat ik hiermee het risico loop dat niet iedereen tot het einde gaat doorlezen. Maar laat ik de gok toch maar wagen. Om te beginnen hebben we natuurlijk 14 februari gehad. Een bijzondere dag, niet een dag zoals elke andere, maar een dag waarbij we toch wel even stil mogen staan. Op 14 februari was het hier namelijk "laatste schooldag" voor 1 bepaald niveau opleiding. Erg leuk om dat hier te zien. De studenten worden op vrachtwagens rondgereden. Maar wat nog veel leuker is, is dat deze studenten met snoepgoed strooien. Dit is dus het resultaat van een laatste schooldag hier:

En wij hebben natuurlijk ons best goed gedaan, zodat op deze foto alleen de bovenste laag te zien is en daaronder nog veel meer zit :-). Wel wordt je op zo'n dag ook met zeer vervelende dingen geconfronteerd. Zeer onaardige mensen, net achter ons stond een vader met een zoontje. Erg leuk voor zo'n kind om anderen met snoep te zien gooien, en zo je zakken te vullen. Is het niet dat het jongetje zo een aardige vader heeft die hem de snoepjes niet laat oprapen. Je ziet dat hij snoepjes ziet liggen, hij kijkt naar vader en vervolgens moet hij snoepjes op straat laten liggen. Erg aardig dat deze vader aan onze snoepvoorraad denkt, maar ik had het zeker niet erg gevonden om het met jongere kinderen te moeten delen.

Een dag later naar Kid's Action geweest. Een vrijdagavond georganiseerd door 2 verschillende kerken hier (gebeurt trouwens in heel Finland) voor kinderen 7 t/m 12 jaar. Iedereen neemt iets mee in te eten (geen snoepjes) en zo een gezamenlijke maaltijd te hebben. Leuk is natuurlijk dat dit een maaltijd is van chips e.d. Er is eerst een programma, vervolgens spelletjes & eten en dan weer een gedeelte programma. Erg leuk om te zien hoe de kinderen, meesten buitenkerkelijk, hier een geweldige avond hebben. Een voorbeeld hiervan is 1 van de kinderen die werd gebeld door haar moeder. Op het moment dat zij bij 1 van de spelletjes staat gaat haar telefoon en neemt ze die vrolijk op. Maar na een paar tellen verandert haar hele gezicht, en verschijnen er tranen in haar ogen. Haar gezicht is gelijk aan iemand die hoort dat er net iemand is overleden. En ze moet erg huilen. Blijkt dat haar moeder belde dat ze thuis moest komen. Ze vond het zo erg dat ze nu al naar huist moest dat ze bijna ontroostbaar is. Dus 2 dagen achter elkaar geconfronteerd met hoe vervelend ouders kunnen zijn en ik besef hoe ik het met mijn ouders getroffen heb.

Ook zijn we wezen schaatsen op natuurijs. Dit keer niet op een klein ijsbaantje zoals de vorige keer. Dit keer zijn we in Jyväskylä op een groot meer wezen schaatsen (voor Lourens vast een bekend meer;-)) op dit meer is een grote ijsbaan gemaakt, wel iets anders dan een ijsbaan in Nederland. Bochtje naar links , bochtje naar rechts, stuk rechtdoor, bochtje rechts, enz. Hierdoor lijkt het toch meer alsof je gewoon op een sloot aan het schaatsen bent en niet zozeer een meer. Wel was het ijs niet van heel goede kwaliteit doordat het gedooit en weer gevroren heeft.

Afgelopen week bezig geweest met de voorraad houtsnippers voor de centrale verwarming hier. Kleine boompjes uit het bos versnippert. Op de manier zoals deze foto's laten zien. Een ochtend met z'n drieën bezig geweest en nu kunnen we weer ongeveer 4 maanden genieten van de verwarming en warm water. Erg leuk om op deze manier hier iets anders dan normaal te doen en het weer was heerlijk om zo buiten bezig te zijn. Ik weet niet of die bruine kleur nou kwam door het stof van de houtsnippers of door de zon. Dit is dan de stapel waar we zo'n 4 maanden mee vooruit kunnen.

Vandaag koffie gedronken en worst gegeten in ons eigen bos. De rit erheen was al een belevenis op zich. De weg ernaartoe was niet echt sneeuwvrij gemaakt, heeft weinig zin, omdat er alleen bos aan dit stuk weg zit. Met de tracktor zou het geen probleem zijn geweest om door de sneeuw te rijden. Met een Opel Corsa lukt het niet echt. Dus gelukkig hadden we die thuis laten staan. En waren we met de 4 wiel aangedreven pick-up en ook deze had her en der wat moeite om vooruit te komen. Gek genoeg had hij geen enkel probleem met opzij. Dus uitstappen en sneeuw wegscheppen. Ook erg leuk om te zien hoe de een, die sneeuw gewend is, erg angstig reageert als er een sloot iets dichterbij komt, en de anderen heel rustig blijven zitten alsof er niets aan de hand is. Na een tijdje rijden, vooruit, achteruit, vooruit, achteruit, uitstappen en sneeuwscheppen, vooruit rijden, achteruit, vooruit, sneeuwscheppen, vooruit, enz. dan toch bij het bos gekomen en daar op deze manier worst en koffie klaargemaakt:

Lastig is soms om de worst op de stok te houden, maar ook de combinatie worst, mosterd en zand is niet verkeerd om te eten.

Dat is zo ongeveer een beetje wat we de laatste tijd gedaan hebben. Je hebt dus toch niet halverwege opgegeven met lezen en hebt doorgelezen tot het einde. Ik zal proberen mijn volgende blog weer iets sneller te schrijven zodat die iets korter, en daardoor waarschijnlijk prettiger is om te lezen. Ik zal zo weer verder met het voorbereiden van mijn eerste echte preek, die ik hier binnenkort in de gemeente mag houden.

Weer een weekje in een notendop

Weer tijd voor een update van het wel en wee hier in Finland.

Afgelopen zaterdag naar de bioscoop geweest. Was een leuke film 'Juno' een beetje een feel-good movie, tienerfilm, leuke film, met wel hele leuke muziek. Wel lastig om een film uit te zoeken. De informatie is in het Fins, dus nog onbegrijpelijk. En er draaide ook een Spaanse film, maar dat stond er niet bij vermeld. Dus dat is lastig voor mij om te volgen, dus gelukkig wist Pirjo dat het een Spaanse film was. En de Finse films zijn nog wel makkelijk te herkennen doordat de namen van de acteurs dan nogal Fins klinken.

Na de film uit eten geweest. Leuk restaurantje en niet erg duur. Was wel een beetje druk, dus we konden wel een half uurtje tot drie kwartier moeten wachten op ons eten. Maar dat is niet erg als je wel tijd hebt. Maar als het dan anderhalf uur wordt is het wel een beetje lang. Onze serveerster hebben we de rest van de avond ook niet meer gezien in ons gedeelte van het restaurant. Klein foutje, maar daardoor wel gratis drankjes gehad die avond. Had Pirjo nou maar iets duurders genomen dan water;-).

Zondag zijn we wezen schaatsen met de zondagschool. Een vast gebruik de laatste zondag voor de vastentijd. Voor de oudere kinderen is het wel interessant dat die Nederlander erbij is. En ik had voor hun nogal gekke schaatsen aan. Was leuk om weer eens te schaatsen terwijl er sneeuw in je gezicht valt. Is anders dan in een Thialf waar je bijna in een korte broek kunt schaatsen.

Ook heeft Pirjo onze mannelijke truck geprobeerd toe te passen. Gewoon net doen of je luistert, zo nu en dan uhuh en jaja zeggen, en niemand die iets doorheeft. Maar je valt wel door de mand als je op vragen waar een specifieker antwoord nodig is uhuh gaat zeggen:-). Maar toch leuk geprobeerd.

Gisteren is mijn technische kant naar boven komen drijven. Heb de verwarming van de auto gerepareerd. Nee niet de binnen verwarming, maar de verwarming voor de motor. Was gewoon een stekkertje ergens insteken en een paar schroefjes vastdraaien, maar toch. De verwarming werkt weer.

En nu ons maar weer gaan klaarmaken om weer lekker te gaan langlaufen...

...

Al weer februari

Weer een weekje verder. De tijd gaat snel. De nodige beweging weer gehad, vorige week naar vrienden geweest en met z'n vieren wezen langlaufen. Vooral heuvel af is erg leuk. Zeker als de helft van ons niet nog een keer wil en de andere, 'stoerdere' (of misschien de meest speelse helft;-)) helft er geen genoeg van kan krijgen.

Ook is het nu rond met mijn sofinummer, en hoop ik snel aan het werk te kunnen. Gisteren nog bij Kela geweest, dus hopelijk is mijn verzekering nu ook snel rond. Er begint nu echt schot in te komen. Maandag nog met Pirjo mee geweest naar Jyväskylä. Terwijl Pirjo op school zat een beetje weer door de stad gedwaald. Probeert iemand 2 euro van mij te krijgen. Althans dat denk ik, de 2 was het enige wat hij in het Engels zei, dus misschien wilde hij me ook wel 2 euro geven, maar dan heb ik ze niet gekregen omdat ik hem niet begreep;-)

Afgelopen week heeft het hier weer een beetje gesneeuwd. En voor vandaag verwachten ze storm, zag vanochtend in het nieuws beelden van Zweden waar de storm als was, hoge golven, en chaos in het verkeer. Als wij de storm hier krijgen gaat de sneeuw horizontaal in plaats van vertikaal. Dus net maar even met het kompas gekeken van welke kant de storm komt, en onze deur zit gelukkig aan de goede kant:-)

Kwam de afgelopen week onderstaande tegen in de winkel. Heb gelijk maar een foto gemaakt, lijkt mij nogal een kwalijke typefout.

Volgens mij is iedereen nu weer redelijk op de hoogte van hier, en mocht iemand nog met dringende vragen zitten hoor ik dat wel;-)

smurfensnot en meer

Nu na ongeveer 1,5 week leek het mij wel een tijd om hier weer iets te schrijven. Het is hier nu echt winter, gister een sneeuwstorm gehad. Dus dat was lastig rijden. En bij elke winkel waar we vandaan kwamen moest de auto eerst weer van de sneeuw ontdaan worden. Zeker de ramen waar het aan vastgevroren zat, maar ook de motorkap en het dak zijn toch wel prettig om sneeuwvrij te hebben. Vandaag is het weer iets rustiger, en schijnt de zon (net als eergisteren) wat het geheel erg mooi maakt. Erg mooi om ook te zien hoe de witte wereld in de verte overgaat in de (anders) witte lucht die dan weer overgaat naar mooi helder blauw. Blijft bijzonder om dat soort dingen te zien. Afgelopen week bij de politie geweest om mij hier te laten inschrijven. En mijn sofinummer is dus nu ook onderweg. Erg prettig dat dat nu ook geregeld is en dichterbij komt. Maandagochtend en -avond weer even gelanglaufd (ja ik word nog eens sportief;-)), 's ochtends alleen en 's avonds op een speciale baan ervoor, eerst een stuk heuvel op, ging niet erg makkelijk, maar ik ben toch bovengekomen. En dan geleidelijk naar beneden, en gedeelten iets steiler naar beneden, wat toch nog het leukste was vooral omdat ik daar eindelijk eens meer durfde dan Pirjo en toch een stukje sneller ging, en dat zonder te vallen;-)

En er kwam een verrassend telefoontje uit Nederland binnen. Dinsdagmiddag ging ineens de telefoon, iets wat niet heel vaak gebeurt als Pirjo in de buurt is. Bleek het een telefoontje vanuit Nederland te zijn, blijkt en of andere omroep op zoek te zijn naar Friezen in Finland. En ja hoor woensdag middag zat ik bij Omrop Fryslân in 'Oeral op é wrâld'.

Verder vroeg ik mij nog af wat er nou zo leuk is aan smurfensnot. Op de lagere school hadden we het allemaal zakjes met smurfensnot, en ik vroeg me nu ineens af wat er nou zo leuk is aan een plastic zakje met water en zeep/shampoo, dat elk moment kan knappen en wat dan niet de bedoeling is, en wat je op dat moment ook niet kan van je handen kan spoelen omdat dat meestal gebeurt op het moment dat er geen kraan in de buurt is. Ik heb zeker geen slechte jeugd gehad, maar ik vroeg me af of ik nou echt geen leuker speelgoed had dan een zakje smurfensnot...

Terug naar nu

En dan zijn we weer terug naar het nu. De laatste blog, los van de flashback is al weer 11 dagen geleden, en alles gaat natuurlijk wel door, we hebben hier ondertussen wel sneeuw gehad. Zoals op de foto hier links te zien is. Maar zou ik er een foto van vandaag naast zetten, blijkt dat het helaas al weer gesmolten is. Wat dat betreft is het weer hier nu net als in Nederland. Een beetje een kwakkelende winter:-( Jammer maar we zullen het er mee moeten doen. Doordat er geen sneeuw ligt is het echt donker, en geeft zelf het display van de radio genoeg licht om de kamer nog redelijk te verlichten. je merkt duidelijk het verschil als ik die op de ecostand zet zodat die uit is. Voor diegenen die echt willen weten hoe donker het hier 's nachts is zal ik aan het einde van de blog een foto daarvan plaatsen.Wel is het met kaarsjes natuurlijk ontzettend gezellig om hier met z'n tweeën hier te zijn. Lekker romantisch;-)
Gelukkig hebben we genoeg sneeuw gehad om toch te proberen te langlaufen. Ski's geleend van vrienden en dan maar proberen. Ik snap nu waarom dat gebeurt in de sneeuw. Dat valt zachter dan op beton. Maar ik snap niet waarom die ski's zo onhandig lang moeten zijn. Volgens mij ben ik de enige die "pootje over" voor elkaar heeft gekregen met die ski's. Voor de liefhebber hier de foto's:

voor nu is dit eerst weer genoeg informatie denk ik. Erg leuk om reacties te lezen, sommigen zijn zo snel, soms als hij er nog de blog maar net online is:-)
Rest mij natuurlijk alleen nog om de foto van Finland bij nacht hierbij te zetten, nou dit is hem dan:

Flashback

Zoals al in de laatste blog vermeld een kleine flashbak.

21 november ben ik alleen teruggekomen uit Finland:-( Na 6 weken bij elkaar moest er toch weer afscheid genomen worden, gelukkig de laatste keer. De vlucht naar Finland toe gaf een klein probleempje. Omdat ik het nodig vond om m’n gitaar mee te nemen. Netjes via www.ryanair.com geboekt. Ik in de veronderstelling dat het een extra stoel was, maar was dus extra ruimte in het laadruim van het vliegtuig. Een extra stoel koste die dag meer dan € 300,--, dus dan toch maar onder in het ruim. Dus in gecheckt en door de security check. Begint dat ding te piepen, moet ik zoals vorige keer de klompen uit moesten, deze keer de kisten uit doen:-( Zover geen probleem moesten toch wachten voor we het vliegtuig in konden dus tijd zat om ze weer vast te strikken. Tijdens het wachten wordt er in de hal iets omgeroepen, zeer slecht verstaanbaar, maar Pirjo dacht er toch uit te kunnen opmaken dat ze mij nodig hebben, zelf zie ik niet in waar ze mij voor nodig hebben, dus blijf gewoon wachten. Tot ze een tweede keer gaan omroepen en ik nu ook hoor dat ze mij toch echt nodig hebben, dus ik naar de security check. Om daar vervolgens kennis te maken met 4 personen politie, waarvan 2 personen met 4 sterren op de schouder. Wat ze gemeen hebben is dat ze alle 4 zeer gespannen en serieus lijken. Het blijkt dat ze hier speciaal voor mij zijn. En krijg gelijk de vraag wat er in de gitaarkoffer zit. Oké ik had de ruimte optimaal gebruikt en dus naast de gitaar nog wat muziekboeken en cd’s erin gestopt, en dit dus ook gelijk eerlijk gemeld. Maar dit was nog niet een bevredigend antwoord. Dus, zoals hun al gepland hadden, mocht ik mee naar de bagage om de gitaarkoffer open te maken. Komen we bij de bagage, zit daar nog zo’n gespannen mannetje te staren naar een röntgenapparaat waar mijn gitaar dan weer opstaat. Ik meekijken, meld ik nog heel eerlijk dat ik mijn stemvork ook in de koffer had gedaan, was duidelijk zichtbaar. Maar dat was niet waar ze mij voor hadden laten komen. Er waren ook een paar snoertjes te zien, van de plug naar de batterij, en nu waren ze bang dat ik er explosieven in gebouwd had, na uitgelegd te hebben dat de gitaar ook versterkt kon worden mocht ik dan de koffer openmaken en zagen hun dat het inderdaad geen bom was, hele spanning viel gelijk weg.

In Finland een goede tijd gehad, met sneeuw, de week in november misschien meer sneeuw gehad dan nu in januari :-( Maar terug in Nederland begint het aftellen echt. De laatste dingen nog regelen. Gemeente bellen i.v.m. vragen over het uitschrijven, deze sturen mij door naar de Finse ambassade, de Finse ambassade gebeld, en ja hoor deze sturen mij door naar de gemeente. Uiteindelijk toch de benodigde antwoorden gekregen.

Alles inpakken. Flat leeghalen. vuilnis naar de stort brengen, nog meer vuilnis naar de stort brengen. Ingepakte spullen opslaan bij Sita op de zolder. nog meer flat leeghalen. En dan komt het moment om de sleutels in te leveren. Nog snel de laatste rotzooi uit de flat halen en deze in de container dumpen, welke net geleegd is, en ik hoop niet dat ik ruzie met de buren eraan heb overgehouden, maar na dat ik bij de container langs was geweest zat deze natuurlijk gelijk weer vol. Hoe komt een mens aan zoveel rotzooi. Gelukkig was Pirjo erbij om mij hierbij terzijde te staan.

En dan is het zover

En dan is het zover. Dan lijkt een half jaar (eigenlijk 5 maanden) achteraf toch sneller te gaan dan als je er voor staat. Nu is het dan echt zover en woon ik n Finland. Hoewel het allemaal toch nog wel een beetje onwerkelijk lijkt, net alsof ik hier nu weer voor een vakantie ben, maar dat zal wel snel veranderen denk ik.

Afgelopen woensdag een goede reis gehad, was wel vroeg opstaan, om kwart over 2 's nachts met de bus vanuit Groningen. Heb in de bus niet kunnen slapen. In het vliegtuig wel totdat er een moeder een probleempje had met haar niet stil zittende kind dat niet wou eten, en moeder dit toch wel liever anders zag, en ineens keihard begon te schreeuwen in het vliegtuig, heel gek.

Helaas ligt hier nog niet een heel dik pak sneeuw, en zullen we het met een klein laagje moeten doen. Maar de Finnen verwachten dat de sneeuw nog wel komt, dus daar gaan we dan maar vanuit. De schaatsen kunnen wel bijna uit het vet, als het zo blijft door vriezen. Op dit moment is het -12 graden.

Binnenkort zal ik nog eens schrijven over de periode tussen november en deze blog, omdat ik me realiseerde dat er toch nog wel een periode ontbreekt.