smurfensnot en meer

Nu na ongeveer 1,5 week leek het mij wel een tijd om hier weer iets te schrijven. Het is hier nu echt winter, gister een sneeuwstorm gehad. Dus dat was lastig rijden. En bij elke winkel waar we vandaan kwamen moest de auto eerst weer van de sneeuw ontdaan worden. Zeker de ramen waar het aan vastgevroren zat, maar ook de motorkap en het dak zijn toch wel prettig om sneeuwvrij te hebben. Vandaag is het weer iets rustiger, en schijnt de zon (net als eergisteren) wat het geheel erg mooi maakt. Erg mooi om ook te zien hoe de witte wereld in de verte overgaat in de (anders) witte lucht die dan weer overgaat naar mooi helder blauw. Blijft bijzonder om dat soort dingen te zien. Afgelopen week bij de politie geweest om mij hier te laten inschrijven. En mijn sofinummer is dus nu ook onderweg. Erg prettig dat dat nu ook geregeld is en dichterbij komt. Maandagochtend en -avond weer even gelanglaufd (ja ik word nog eens sportief;-)), 's ochtends alleen en 's avonds op een speciale baan ervoor, eerst een stuk heuvel op, ging niet erg makkelijk, maar ik ben toch bovengekomen. En dan geleidelijk naar beneden, en gedeelten iets steiler naar beneden, wat toch nog het leukste was vooral omdat ik daar eindelijk eens meer durfde dan Pirjo en toch een stukje sneller ging, en dat zonder te vallen;-)

En er kwam een verrassend telefoontje uit Nederland binnen. Dinsdagmiddag ging ineens de telefoon, iets wat niet heel vaak gebeurt als Pirjo in de buurt is. Bleek het een telefoontje vanuit Nederland te zijn, blijkt en of andere omroep op zoek te zijn naar Friezen in Finland. En ja hoor woensdag middag zat ik bij Omrop Fryslân in 'Oeral op é wrâld'.

Verder vroeg ik mij nog af wat er nou zo leuk is aan smurfensnot. Op de lagere school hadden we het allemaal zakjes met smurfensnot, en ik vroeg me nu ineens af wat er nou zo leuk is aan een plastic zakje met water en zeep/shampoo, dat elk moment kan knappen en wat dan niet de bedoeling is, en wat je op dat moment ook niet kan van je handen kan spoelen omdat dat meestal gebeurt op het moment dat er geen kraan in de buurt is. Ik heb zeker geen slechte jeugd gehad, maar ik vroeg me af of ik nou echt geen leuker speelgoed had dan een zakje smurfensnot...

Terug naar nu

En dan zijn we weer terug naar het nu. De laatste blog, los van de flashback is al weer 11 dagen geleden, en alles gaat natuurlijk wel door, we hebben hier ondertussen wel sneeuw gehad. Zoals op de foto hier links te zien is. Maar zou ik er een foto van vandaag naast zetten, blijkt dat het helaas al weer gesmolten is. Wat dat betreft is het weer hier nu net als in Nederland. Een beetje een kwakkelende winter:-( Jammer maar we zullen het er mee moeten doen. Doordat er geen sneeuw ligt is het echt donker, en geeft zelf het display van de radio genoeg licht om de kamer nog redelijk te verlichten. je merkt duidelijk het verschil als ik die op de ecostand zet zodat die uit is. Voor diegenen die echt willen weten hoe donker het hier 's nachts is zal ik aan het einde van de blog een foto daarvan plaatsen.Wel is het met kaarsjes natuurlijk ontzettend gezellig om hier met z'n tweeën hier te zijn. Lekker romantisch;-)
Gelukkig hebben we genoeg sneeuw gehad om toch te proberen te langlaufen. Ski's geleend van vrienden en dan maar proberen. Ik snap nu waarom dat gebeurt in de sneeuw. Dat valt zachter dan op beton. Maar ik snap niet waarom die ski's zo onhandig lang moeten zijn. Volgens mij ben ik de enige die "pootje over" voor elkaar heeft gekregen met die ski's. Voor de liefhebber hier de foto's:

voor nu is dit eerst weer genoeg informatie denk ik. Erg leuk om reacties te lezen, sommigen zijn zo snel, soms als hij er nog de blog maar net online is:-)
Rest mij natuurlijk alleen nog om de foto van Finland bij nacht hierbij te zetten, nou dit is hem dan:

Flashback

Zoals al in de laatste blog vermeld een kleine flashbak.

21 november ben ik alleen teruggekomen uit Finland:-( Na 6 weken bij elkaar moest er toch weer afscheid genomen worden, gelukkig de laatste keer. De vlucht naar Finland toe gaf een klein probleempje. Omdat ik het nodig vond om m’n gitaar mee te nemen. Netjes via www.ryanair.com geboekt. Ik in de veronderstelling dat het een extra stoel was, maar was dus extra ruimte in het laadruim van het vliegtuig. Een extra stoel koste die dag meer dan € 300,--, dus dan toch maar onder in het ruim. Dus in gecheckt en door de security check. Begint dat ding te piepen, moet ik zoals vorige keer de klompen uit moesten, deze keer de kisten uit doen:-( Zover geen probleem moesten toch wachten voor we het vliegtuig in konden dus tijd zat om ze weer vast te strikken. Tijdens het wachten wordt er in de hal iets omgeroepen, zeer slecht verstaanbaar, maar Pirjo dacht er toch uit te kunnen opmaken dat ze mij nodig hebben, zelf zie ik niet in waar ze mij voor nodig hebben, dus blijf gewoon wachten. Tot ze een tweede keer gaan omroepen en ik nu ook hoor dat ze mij toch echt nodig hebben, dus ik naar de security check. Om daar vervolgens kennis te maken met 4 personen politie, waarvan 2 personen met 4 sterren op de schouder. Wat ze gemeen hebben is dat ze alle 4 zeer gespannen en serieus lijken. Het blijkt dat ze hier speciaal voor mij zijn. En krijg gelijk de vraag wat er in de gitaarkoffer zit. Oké ik had de ruimte optimaal gebruikt en dus naast de gitaar nog wat muziekboeken en cd’s erin gestopt, en dit dus ook gelijk eerlijk gemeld. Maar dit was nog niet een bevredigend antwoord. Dus, zoals hun al gepland hadden, mocht ik mee naar de bagage om de gitaarkoffer open te maken. Komen we bij de bagage, zit daar nog zo’n gespannen mannetje te staren naar een röntgenapparaat waar mijn gitaar dan weer opstaat. Ik meekijken, meld ik nog heel eerlijk dat ik mijn stemvork ook in de koffer had gedaan, was duidelijk zichtbaar. Maar dat was niet waar ze mij voor hadden laten komen. Er waren ook een paar snoertjes te zien, van de plug naar de batterij, en nu waren ze bang dat ik er explosieven in gebouwd had, na uitgelegd te hebben dat de gitaar ook versterkt kon worden mocht ik dan de koffer openmaken en zagen hun dat het inderdaad geen bom was, hele spanning viel gelijk weg.

In Finland een goede tijd gehad, met sneeuw, de week in november misschien meer sneeuw gehad dan nu in januari :-( Maar terug in Nederland begint het aftellen echt. De laatste dingen nog regelen. Gemeente bellen i.v.m. vragen over het uitschrijven, deze sturen mij door naar de Finse ambassade, de Finse ambassade gebeld, en ja hoor deze sturen mij door naar de gemeente. Uiteindelijk toch de benodigde antwoorden gekregen.

Alles inpakken. Flat leeghalen. vuilnis naar de stort brengen, nog meer vuilnis naar de stort brengen. Ingepakte spullen opslaan bij Sita op de zolder. nog meer flat leeghalen. En dan komt het moment om de sleutels in te leveren. Nog snel de laatste rotzooi uit de flat halen en deze in de container dumpen, welke net geleegd is, en ik hoop niet dat ik ruzie met de buren eraan heb overgehouden, maar na dat ik bij de container langs was geweest zat deze natuurlijk gelijk weer vol. Hoe komt een mens aan zoveel rotzooi. Gelukkig was Pirjo erbij om mij hierbij terzijde te staan.

En dan is het zover

En dan is het zover. Dan lijkt een half jaar (eigenlijk 5 maanden) achteraf toch sneller te gaan dan als je er voor staat. Nu is het dan echt zover en woon ik n Finland. Hoewel het allemaal toch nog wel een beetje onwerkelijk lijkt, net alsof ik hier nu weer voor een vakantie ben, maar dat zal wel snel veranderen denk ik.

Afgelopen woensdag een goede reis gehad, was wel vroeg opstaan, om kwart over 2 's nachts met de bus vanuit Groningen. Heb in de bus niet kunnen slapen. In het vliegtuig wel totdat er een moeder een probleempje had met haar niet stil zittende kind dat niet wou eten, en moeder dit toch wel liever anders zag, en ineens keihard begon te schreeuwen in het vliegtuig, heel gek.

Helaas ligt hier nog niet een heel dik pak sneeuw, en zullen we het met een klein laagje moeten doen. Maar de Finnen verwachten dat de sneeuw nog wel komt, dus daar gaan we dan maar vanuit. De schaatsen kunnen wel bijna uit het vet, als het zo blijft door vriezen. Op dit moment is het -12 graden.

Binnenkort zal ik nog eens schrijven over de periode tussen november en deze blog, omdat ik me realiseerde dat er toch nog wel een periode ontbreekt.