Flashback

Zoals al in de laatste blog vermeld een kleine flashbak.

21 november ben ik alleen teruggekomen uit Finland:-( Na 6 weken bij elkaar moest er toch weer afscheid genomen worden, gelukkig de laatste keer. De vlucht naar Finland toe gaf een klein probleempje. Omdat ik het nodig vond om m’n gitaar mee te nemen. Netjes via www.ryanair.com geboekt. Ik in de veronderstelling dat het een extra stoel was, maar was dus extra ruimte in het laadruim van het vliegtuig. Een extra stoel koste die dag meer dan € 300,--, dus dan toch maar onder in het ruim. Dus in gecheckt en door de security check. Begint dat ding te piepen, moet ik zoals vorige keer de klompen uit moesten, deze keer de kisten uit doen:-( Zover geen probleem moesten toch wachten voor we het vliegtuig in konden dus tijd zat om ze weer vast te strikken. Tijdens het wachten wordt er in de hal iets omgeroepen, zeer slecht verstaanbaar, maar Pirjo dacht er toch uit te kunnen opmaken dat ze mij nodig hebben, zelf zie ik niet in waar ze mij voor nodig hebben, dus blijf gewoon wachten. Tot ze een tweede keer gaan omroepen en ik nu ook hoor dat ze mij toch echt nodig hebben, dus ik naar de security check. Om daar vervolgens kennis te maken met 4 personen politie, waarvan 2 personen met 4 sterren op de schouder. Wat ze gemeen hebben is dat ze alle 4 zeer gespannen en serieus lijken. Het blijkt dat ze hier speciaal voor mij zijn. En krijg gelijk de vraag wat er in de gitaarkoffer zit. Oké ik had de ruimte optimaal gebruikt en dus naast de gitaar nog wat muziekboeken en cd’s erin gestopt, en dit dus ook gelijk eerlijk gemeld. Maar dit was nog niet een bevredigend antwoord. Dus, zoals hun al gepland hadden, mocht ik mee naar de bagage om de gitaarkoffer open te maken. Komen we bij de bagage, zit daar nog zo’n gespannen mannetje te staren naar een röntgenapparaat waar mijn gitaar dan weer opstaat. Ik meekijken, meld ik nog heel eerlijk dat ik mijn stemvork ook in de koffer had gedaan, was duidelijk zichtbaar. Maar dat was niet waar ze mij voor hadden laten komen. Er waren ook een paar snoertjes te zien, van de plug naar de batterij, en nu waren ze bang dat ik er explosieven in gebouwd had, na uitgelegd te hebben dat de gitaar ook versterkt kon worden mocht ik dan de koffer openmaken en zagen hun dat het inderdaad geen bom was, hele spanning viel gelijk weg.

In Finland een goede tijd gehad, met sneeuw, de week in november misschien meer sneeuw gehad dan nu in januari :-( Maar terug in Nederland begint het aftellen echt. De laatste dingen nog regelen. Gemeente bellen i.v.m. vragen over het uitschrijven, deze sturen mij door naar de Finse ambassade, de Finse ambassade gebeld, en ja hoor deze sturen mij door naar de gemeente. Uiteindelijk toch de benodigde antwoorden gekregen.

Alles inpakken. Flat leeghalen. vuilnis naar de stort brengen, nog meer vuilnis naar de stort brengen. Ingepakte spullen opslaan bij Sita op de zolder. nog meer flat leeghalen. En dan komt het moment om de sleutels in te leveren. Nog snel de laatste rotzooi uit de flat halen en deze in de container dumpen, welke net geleegd is, en ik hoop niet dat ik ruzie met de buren eraan heb overgehouden, maar na dat ik bij de container langs was geweest zat deze natuurlijk gelijk weer vol. Hoe komt een mens aan zoveel rotzooi. Gelukkig was Pirjo erbij om mij hierbij terzijde te staan.